Nieduża wioseczka na wschód od Bujwidz. W XVIII wieku istniało tu miniaturowe starostwo gierdziuńskie. W 1768 roku król polski Stanisław August Pomatowski nadał je dla Rozalii z Platerów Rudomrnowej, marszałkowej brasławskiej, zaś w końcu XVIII wieku starostwo stało się własnością Michała Radziszewskiego (tym samym zostało przyłączone do majątku bujwidzkiego). Do starostwa należała licząca pięć gospodarstw wieś Gierdziuny (mieszkańcy - chłopi: Dziengo, Wąsowicz, Jugna) położona na brzegu Wilii, płacąca tylko czynsz, karczma i młynek na rzece Szałnie. Z zachodu (od Bujwidz) starostwo ograniczał ruczaj Perwidzie, zaś od wschodu wyżej pomieniona Szałna albo Szałnojcia. W pierwszej połowie XIX wieku wieś przeszła do skarbu państwa i została przyłączona do skarbowego majątku Bujwidze.
Starostwo Papunżańskie

Jeszcze jedno starostwo na ziemi bujwidzkiej. Nazwa powstała od przepływają obok rzeczki Punży. Obejmowało ono wsie Pelikany, Papunża, Pokrajczyzna, Ślepiszki i przez jakiś czas - Czyżyszki. W 1631 roku zostało oddane przez króla w dzierżawę dla Jana Zynzy. Na ziemiach starostwa żyli chłopi o nazwiskach: Łatwis, Krzywicki, Szturas, Juriewicz, Babel, Kuktowicz i inni. Starostwo zostało zniszczone podczas najazdu moskiewskiego w 1655 roku. W XVIII wieku należało do Buchowieckich.