• Start

• Drużyna B.
  Opcja pełnego ekranu: z prawokliku wybrać "Go Full Screen"
  [Pałerd baj Highslide JS & TiltViewer]

• Zdobyte
  Miejsca zdobyte przez Drużynę B.
  Wyświetl większą mapę
  [Pałerd baj Highslide JS]

• Index
  Indeks wypraw. Wyjazdy wielodniowe pogrubiono.

• Wpisywalnia
  Zostaw znak...
  Wpisywalnia jest wspólna dla witryny Drużyny B. oraz ARTI on the net

• Kontakt
  Formularz kontaktowy do Drużyny B. Przez wybór odpowiedniej opcji możesz przesłać wiadomość konkretnej osobie lub zwrócić się do Drużyny jako całej.
  Pola oznaczone gwiazdką są obowiązkowe.
  Formularz dostarcza JetForm

Ujście Wisły Drużyna B. "zdobyła" w roku 2005 (patrz: fotorelacja), jednak w bardzo okrojonym składzie. Była to przejażdżka niemal nieoficjalna, bo nieplanowana, dlatego w roku 2006 postanowiliśmy odwiedzić to miejsce większą grupą.

Za punkt startowy obraliśmy, jak to zwykle bywa, Mikołajki Pomorskie. W owym czasie tylko Kachna przebywała poza Mikołajami, stąd jej wycieczka rozpoczęła się na dworcu PKP w Elblągu i stamtąd udała się z rowerem do Malborka. Pozostali dojechali do krzyżackiego grodu rowerami.

Zamknij Przesuń

Instrukcja do galerii Highslide JS:
Zdjęcia można łapać i przesuwać myszą. Przełączanie może odbywać się klawiszami prawo/lewo/góra/dół. Możliwe jest równoczesne wyświetlanie zdjęć.

Jeśli fotka nie mieści się w oknie przeglądarki, wtedy w prawym dolnym rogu pojawia się ikona przejścia do rozmiaru rzeczywistego.
A wszystko to wymyślił Torstein Hønsi.

Dla większego komfortu przeglądania fotek zaleca się przejście do trybu Fullscreen przez wciśnięcie klawisza F11.

Jako że Kachna nie zaliczyła rano śniadania, więc razem ze mną odbiła do jednego z malborskich sklepików osiedlowych. Reszta pojechała przodem, a dwójka głodomorów po posiłku miała się udać w pościg ustaloną wcześniej trasą. W praktyce okazało się to trochę trudniejsze, jako że "ustalona wcześniej trasa" przebiegała trochę inaczej w przypadku ucieczki, niźli w przypadku grupy pościgowej. Ostatecznie spotkaliśmy się na wale po prawej stronie Wisły, przy moście w Kiezmarku.

Stamtąd, po krótkim leżakowaniu z widokiem na "Wisełkę" pojechaliśmy do Drewnicy, gdzie stoi wiatrak typu koźlak [podział wiatraków wg budowy].

Kolejnym celem wyprawy była śluza Gdańska Głowa.

Po wylądowaniu w Mikoszewie zaczęliśmy w panice szukać otwartego sklepu. Była niedziela wieczorową porą, stąd nasze obawy, że zostaniemy na plaży o suchym pysku. Na szczęście tak się nie stało i chwilę przed 1900 wtoczyliśmy się na plażę. Nie pamiętam, kto podsunął pomysł, by nocować na plaży, ale równie szybko jak się pojawił, tak zastąpiła go sugestia by przenocować na bardziej stałym lądzie. Wróciliśmy więc do Mikoszewa i skryliśmy się na łące nieopodal wioski, osłonięci od zachodu wiślanym wałem. Ujście miało na nas zaczekać do poranka.

Wstaliśmy o wschodzie Słońca. Tradycyjnie chcieliśmy wyruszyć jak najwcześniej. Dodatkowo chodziło nam o uniknięcie spotkania z gospodarzem łąki lub kimkolwiek z sąsiedztwa, jako że wczoraj, z racji późnej pory, nie szukaliśmy już właściciela tego skrawka ziemi, aby zapytać go, czy nie ma nic przeciwko.

W Mikoszewie, nieopodal parkingu przy przeprawie promowej, zjechaliśmy w nadmorski pas lasu. Leśna dróżka początkowo przejezdna nawet dla rowerów crossowych po chwili zamienia się w stertę kamieni na pozór przypadkowo rozrzuconych pośród krzaczorów, momentami ostrych, dlatego wielu z nas zeskoczyło z siodełek i prowadziło swoje bryki. Tak wygląda umocnienie brzegu przekopu. Dopiero pod koniec zamiast kamieni pojawiają się płyty.

Spędziliśmy przy ujściu dwie godziny. Być może z racji, że był poniedziałek, nie napotkaliśmy wielu osób. Wystarczyło czasu i miejsca, żeby polenić się na końcu cypla, poobserwować wszechobecne ptactwo i w końcu przeczesać plaże w poszukiwaniu bursztynów.

Wróciliśmy do Mikoszewa na prom (prom jest płatny) i dostaliśmy się na wyspę Sobieszewską. W zasadzie byliśmy w Gdańsku, jako że przekroczyliśmy granicę administracyjną miasta. Kolejnym punktem wycieczki była śluza Przegalina.

Minęliśmy most w Kiezmarku, tym razem z drugiej strony Wisły, i śmignęliśmy przez Leszkowy i Długie Pole do Steblewa. Stamtąd Kamo zaciągnął nas przez Tczewskie Łąki na obrzeża Tczewa, by pokazać nam (na odległość) swojego byłego pracodawcę.

Wspólna część trasy zakończyła się w Kończewicach, nad Wisłą. Karola, Asia i Kamo pojechali przez Mątowy i Białą Górę do Sztumu, zaś ja pilotowałem Kachnę do Malborka gdzie ta wsiadła w pociąg do Elbląga. Upewniając się, że wsiadła bezpiecznie do przedziału, popedałowałem samotnie z Malborka do Sztumu. Była to czysta przyjemność, gdyż w tym czasie odcinek krajówki #55 był remontowany, ruch był wahadłowy (ale rowerem można było jechać po zamkniętym jeszcze, choć już gotowym, pasie), zaś asfalt nowiutki i szybki. Dzięki temu, nieoczekiwanie, spotkałem grupę pod sztumskim osiedlowym sklepem i do Mikołajek pojechaliśmy razem.