• Start

• Drużyna B.
  Opcja pełnego ekranu: z prawokliku wybrać "Go Full Screen"
  [Pałerd baj Highslide JS & TiltViewer]

• Zdobyte
  Miejsca zdobyte przez Drużynę B.
  Wyświetl większą mapę
  [Pałerd baj Highslide JS]

• Index
  Indeks wypraw. Wyjazdy wielodniowe pogrubiono.

• Wpisywalnia
  Zostaw znak...
  Wpisywalnia jest wspólna dla witryny Drużyny B. oraz ARTI on the net

• Kontakt
  Formularz kontaktowy do Drużyny B. Przez wybór odpowiedniej opcji możesz przesłać wiadomość konkretnej osobie lub zwrócić się do Drużyny jako całej.
  Pola oznaczone gwiazdką są obowiązkowe.
  Formularz dostarcza JetForm

Nocleg na wieży widokowej w Rezerwacie Jez. Drużno w roku 2005 był tak ekscytujący [relacja w Kwadratowym Kole], że wspólnie z Kachną postanowiliśmy powtórzyć wyczyn. Miało to miejsce w dniach 21-22 lipca 2006 i zostanie zapamiętane na długo. Z dwóch powodów: burzy i komarów.

Miliony komarów. Kiedy wspominam ten popołudniowy wypad na sąsiadujące z Elblągiem Drużno (zwane też Druznem) odczuwam swędzenie. Chyba mam traumę. A może nie, bo kiedy powiedziałem głośno co piszę, to ktoś siedzący obok odparł, bym poszedł się umyć. W takim razie sprawa komarów zamknięta. Nic nadzwyczajnego, ale robiąc zdjęcia i starając się utrzymać nieruchomo aparat dłonie nagle ciemniały.

Przejdźmy do burzy. W zasadzie to ona nas od komarów uratowała, mimo że nie dotarła nad jezioro. Wyglądało jednak, że kieruje się na nas, a my bez drogi ucieczki mogliśmy tylko czekać. Oczywiście droga była, ale po ciemku, rowerami przez chaszcze i bez oświetlenia wylądowalibyśmy prawdopodobnie w sąsiadującej z wąską ścieżyną Balewce.

Z każdą minutą wiatr się wzmagał, co utrudniało przymocowanie namiotu do barierek na wieży. Błyskawice widoczne na horyzoncie zdawały się być co raz bliżej. Mogliśmy podziwiać ich piękno, tak dobrze widoczne po zmierzchu. Były jeszcze na tyle daleko, że zachwyt jakie wywoływały tłumił niepokój wynikający z możliwości bliższego spotkania z nimi. Marnym pocieszeniem było, że drewniana wieża widokowa została wyposażona w piorunochron.

W końcu wiatr ustał. Komary poleciały spać. Typowa "cisza przed", ale na szczęście spektakl pod tytułem "burza" został przerwany zaraz po preludium. Zawierucha przeszła bokiem. Zamiast piorunów jedynym światłem, jakie układało nas do snu, była miejska łuna, ukrytego za porastającym okolice jeziora olsem i łęgiem, Elbląga.

Następnego dnia, o poranku, czekała nas główna atrakcja - wschód, wyłaniającego się zza Wysoczyzny Elbląskiej, Słońca. W lipcu takie przedstawienie zaczyna się ok. 0430, ale tego dnia na horyzoncie była niewielka zasłona z chmur, które pierwsze promienie przepuściły do nas o godzinie piątej. Nad lustrem wody mgły nie było - jedynie dalej, na przeciwnym brzegu było widać niską, gęstą kołdrę.

Zamknij Przesuń

Instrukcja do galerii Highslide JS:
Zdjęcia można łapać i przesuwać myszą. Przełączanie może odbywać się klawiszami prawo/lewo/góra/dół. Możliwe jest równoczesne wyświetlanie zdjęć.

Jeśli fotka nie mieści się w oknie przeglądarki, wtedy w prawym dolnym rogu pojawia się ikona przejścia do rozmiaru rzeczywistego.
A wszystko to wymyślił Torstein Hønsi.

Dla większego komfortu przeglądania fotek zaleca się przejście do trybu Fullscreen przez wciśnięcie klawisza F11.

Na wieży można przesiadywać godzinami. Wspaniałe widoki i cała masa ptactwa, które niejako zmienia między sobą warty, w zależności od pory dnia.

Spakowaliśmy manatki dopiero po czwartej po południu, zostawiliśmy miękką ziemie i wróciliśmy na miejski beton i asfalt.